فصلنامه اندازه گیری تربیتی

اعتبارسنجی پرسشنامه انسجام کلاسی (CCQ) در دانش‌آموزان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

نگین نیک بین 1
سید علیرضا قاسمی 2
ثریا رودی علی آبادی 3
محمدرضا اسدی یونسی 4

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

3 دکتری رشته برنامه‌ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

4 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

https://doi.org/10.22054/jem.2025.84252.3593
چکیده
انسجام کلاسی نقش مهمی در ایجاد یک محیط یادگیری حمایتی، افزایش مشارکت دانش‌آموزان و بهبود نتایج تحصیلی ایفا می‌کند و بر همین اساس، وجود ابزاری، برای سنجش آن ضروری است. لذا پژوهش حاضر به‌منظور اعتباریابی پرسشنامه انسجام کلاسی در دانش‌آموزان مقطع ابتدایی انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و از نوع کاربردی بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان مقطع ابتدایی استان خراسان جنوبی بود که از بین آن‌ها 326 نفر به‌صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه انسجام کلاسی که ترجمه و بومی‌سازی شده بود، جمع‌آوری شد و برای تحلیل عاملی تأییدی و بررسی پایایی از نرم‌افزارهای SPSS و Lisrel استفاده شد. یافته‌ها نشان دادند که پرسشنامه انسجام کلاسی از ساختار عاملی مناسب برخوردار بوده و شاخص‌های برازش مدل از مقادیر استاندارد برخوردارند. همچنین، مقادیر آلفای کرونباخ برای مؤلفه‌های انسجام وظیفه‌ای (۰.۹۵۵)، انسجام اجتماعی (۰.۹۵۰) و کل مقیاس (۰.۹۷۶) نشان‌دهنده پایایی بسیار مطلوب این ابزار بودند. تحلیل عاملی تأییدی نیز تأیید کرد که تمامی گویه‌های پرسشنامه دارای بار عاملی معنادار هستند. بر اساس یافته‌های پژوهش، این ابزار می‌تواند به‌عنوان یک مقیاس کامل، به تبیین میزان انسجام کلاسی در مدارس ابتدایی ایران پرداخته و مورداستفاده معلمان، مشاوران و کارشناسان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

اعتبارسنجی
تحلیل عاملی تأییدی
انسجام کلاسی
مقطع ابتدایی

عنوان مقاله English

Validation of the Classroom Cohesion Questionnaire (CCQ) in Students

نویسندگان English

Negin Nikbin 1
Seyed Alireza Ghasemi 2
Soraya Roudi Ali Abadi 3
Mohammadreza Asadi Younesi 4
1 M.Sc. in Educational Psychology, University of Birjand, Birjand, Iran
2 PhD student in Educational Psychology, Department of Counseling and Educational Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
3 Ph.D. Curriculum Planning, University of Birjand, Birjand, Iran.
4 Associate Professor, Department of psychology, Faculty of educational sciences and psychology, University of Birjand, Birjand, Iran.
چکیده English

Classroom cohesion plays an important role in creating a supportive learning environment, increasing student participation, and improving academic outcomes, and accordingly, having a tool to measure it is essential. Therefore, the present study was conducted to validate the classroom cohesion questionnaire in elementary school students. The research method was descriptive-survey and applied. The statistical population included elementary school students in South Khorasan Province, from whom 326 people were selected through multi-stage cluster sampling. Data were collected through a translated and localized classroom cohesion questionnaire, and SPSS and Lisrel software were used for confirmatory factor analysis and reliability analysis. The findings showed that the classroom cohesion questionnaire had an appropriate factor structure and the model fit indices had standard values. Also, Cronbach's alpha values for the components of task cohesion (0.955), social cohesion (0.950), and the total scale (0.976) indicated a very favorable reliability of this tool. Confirmatory factor analysis also confirmed that all items of the questionnaire had significant factor loadings. Based on the research findings, this tool can be used as a complete scale to explain the level of classroom cohesion in Iranian elementary schools and can be used by teachers, counselors, and educational experts.

کلیدواژه‌ها English

Validation
confirmatory factor analysis
class cohesion
elementary school
اسدی یونسی، محمدرضا؛ خاکسارازغندی، عبدالله؛ قاسمی، سید علیرضا. (1403). اعتباریابی مقیاس صمیمیت غیرکلامی معلم در کلاس درس. اندازه‌گیری تربیتی، 15(58)، 159-189. https://doi.org/10.22054/jem.2025.77717.3521
تاجیک اسماعیلی، حسینعلی. (1402). مقایسه اثربخشی مشارکت در تمرین‌های شناختی و فراشناختی بر روحیه کارگروهی دانش‌آموزان ابتدایی. مجله علوم روان‌شناختی، 22(129)، 69-85. http://psychologicalscience.ir/article-1-2206-fa.html
صدری دمیرچی، اسماعیل؛ عباسی، ناصر؛ قهرمانلو، مریم؛ قربانی نژاد، علی؛ نوروزی همایون، محمدرضا. (1404). ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس نگرش کلی به هوش مصنوعی. اندازه‌گیری تربیتی، 16(61)، 159-181. https://doi.org/10.22054/jem.2025.82349.3576
چپری، لورا، یوسفی، بهرام و زردتشیان، شیرین. (1398). تأثیر رفتارهای مربیگری بر انسجام و عملکرد تیمی در بازیکنان لیگ برتر فوتبال بانوان ایران. پژوهش‌های معاصر در مدیریت ورزشی، 9(17)، 43-52. https://doi.org/10.22084/smms.2018.15549.2151
Ahronson, A., & Cameron, J. E. (2007). The nature and consequences of group cohesion in a military sample. Military Psychology, 19(1), 9–25. https://doi.org/10.1080/08995600701323277
Asadi Younesi, M., Khaksar Azghandi, A., & Ghasemi, S. A. (2024). Validation of teacher immediacy scale (non-verbal) in the classroom. Quarterly of Educational Measurement, 15(58), 159–189. https://doi.org/10.22054/jem.2025.77717.3521 [In Persian]
Bosselut, G., Heuzé, J. P., Castro, O., Fouquereau, E., & Chevalier, S. (2018). Using exploratory structural equation modeling to validate a new measure of cohesion in the university classroom setting: The University Group Environment Questionnaire (UGEQ). International Journal of Educational Research, 89, 1–9. https://doi.org/10.1016/j.ijer.2018.03.003
Brockman, B. K., & Morgan, R. M. (2006). The moderating effect of organizational cohesiveness in knowledge use and new product development. Journal of the Academy of Marketing Science, 34(3), 295–307. https://doi.org/10.1177/0092070306286707
Carron, A. V., & Brawley, L. R. (2000). Cohesion: Conceptual and measurement issues. Small Group Research, 31(1), 89–106. https://doi.org/10.1177/104649640003100105
Carron, A. V., Colman, M. M., Wheeler, J., & Stevens, D. (2002). Cohesion and performance in sport: A meta-analysis. Journal of Sport and Exercise Psychology, 24(2), 168–188. https://doi.org/10.1123/jsep.24.2.168
Carron, A. V., Widmeyer, W. N., & Brawley, L. R. (1985). The development of an instrument to assess cohesion in sport teams: The Group Environment Questionnaire. Journal of Sport and Exercise Psychology, 7(3), 244–266. https://doi.org/10.1123/jsp.7.3.244
Carron, A. V., Widmeyer, W. N., & Brawley, L. R. (1989). The measurement of cohesion in sports teams: The Group Environment Questionnaire. Canadian Journal of Sport Sciences, 14(1), 55–59. https://europepmc.org/article/med/2924223
Chapari, L., Yousefi, B., & Zardashian, S. (2019). The effect of coaching behaviors on team cohesion and performance in Iranian women's football league players. Contemporary Research in Sports Management, 9(17), 43–52. https://doi.org/10.22084/smms.2018.15549.2151 [In Persian]
Dyce, J. A., & Cornell, J. (2010). Factorial validity of the Group Environment Questionnaire among musicians. Journal of Social Psychology, 136(2), 263–264. https://doi.org/10.1080/00224545.1996.9714003
Estabrooks, P. A., & Carron, A. V. (2000). The Physical Activity Group Environment Questionnaire: An instrument for the assessment of cohesion in exercise classes. Group Dynamics: Theory, Research, and Practice, 4(3), 230–243. https://doi.org/10.1037/1089-2699.4.3.230
Eys, M., Coleman, T., & Crickard, T. (2022). Group cohesion: The glue that helps teams stick together. Frontiers for Young Minds, 10, 1–7. https://doi.org/10.3389/frym.2022.685318
Eys, M., Loughead, T., Bray, S. R., & Carron, A. V. (2009). Development of a cohesion questionnaire for youth: The Youth Sport Environment Questionnaire. Journal of Sport and Exercise Psychology, 31(3), 390–408. https://doi.org/10.1123/jsep.31.3.390
Febriani, R. (2022). Peran kohesivitas dalam tim olahraga untuk memprediksi keberhasilan kelompok [The role of cohesion in sports teams to predict group success]. Jurnal Terapung: Ilmu-Ilmu Sosial, 4(1), 59–67. https://doi.org/10.31602/jt.v4i1.7359
Fors Brandebo, M., Börjesson, M., & Hilmarsson, H. (2022). Longitudinal studies on cohesion in a military context: A systematic review. Military Psychology, 34(6), 732–741. https://doi.org/10.1080/08995605.2022.2041995
Heuzé, J. P., & Fontayne, P. (2002). Questionnaire sur l'Ambiance du Groupe: A French-language instrument for measuring group cohesion. Journal of Sport and Exercise Psychology, 24(1), 42–67. https://doi.org/10.1123/jsep.24.1.42
Leo, F. M., González-Ponce, I., Sánchez-Oliva, D., Pulido, J. J., & García-Calvo, T. (2015). Adaptation and validation in Spanish of the Group Environment Questionnaire (GEQ) with professional football players. Psicothema, 27(3), 261–268. https://doi.org/10.7334/psicothema2014.247
Leo, F. M., López-Gajardo, M. A., & Pulido, J. J. (2023). Development of cohesion and relatedness in the classroom to optimize learning processes in the educational setting. In Self-determination theory and socioemotional learning (pp. 105–126). Springer. https://doi.org/10.1007/978-981-99-7897-7_17
Liu, M., Zhao, R., & Yu, X. (2024). The impact of high-quality interpersonal relationships on team creativity: No person is an island. Journal of Personnel Psychology. Advance online publication. https://doi.org/10.1027/1866-5888/a000358
López-Gajardo, M. A., García-Calvo, T., González-Ponce, I., Díaz-García, J., & Leo, F. M. (2023). Cohesion and collective efficacy as antecedents and team performance as an outcome of team resilience in team sports. International Journal of Sports Science & Coaching, 18(6), 2239–2250. https://doi.org/10.1177/17479541221129198
Midtgaard, J., Rorth, M., Stelter, R., & Adamsen, L. (2006). The group matters: An explorative study of group cohesion and quality of life in cancer patients participating in physical exercise intervention during treatment. European Journal of Cancer Care, 15(1), 25–33. https://doi.org/10.1111/j.1365-2354.2005.00616.x
Nascimento, J. R. A., Vieira, L. F., Rosado, A. F. B., & Serpa, S. (2012). Validation of the Group Environment Questionnaire (GEQ) for Portuguese language. Motriz: Revista de Educação Física, 18(4), 770–782. https://doi.org/10.1590/S1980-65742012000400015
Ntoumanis, N., & Aggelonidis, Y. (2004). A psychometric evaluation of the Group Environment Questionnaire in a sample of elite and regional level Greek volleyball players. European Physical Education Review, 10(3), 261–278. https://doi.org/10.1177/1356336X04047126
Ohlert, J. (2012). Kohäsionsfragebogen für Individual- und Teamsport-Leistungssport (KIT-L): A German-language instrument for measuring group cohesion in individual and team sports. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 10(1), 39–51. https://doi.org/10.1080/1612197X.2012.645129
Park, S., Kim, S., & Magnusen, M. J. (2022). Two sides of the same coin: Exploring how the bright and dark sides of team cohesion can influence sport team performance. International Journal of Sports Science & Coaching, 17(3), 519–531. https://doi.org/10.1177/17479541211042555
Putri, P. R. A., Winayanti, R. D., Artayasa, I. N., Pramana, I. B. G. Y., Apsari, A. R., & Anggreni, N. W. Y. (2024). Let's become a humanist communicator! The importance of interpersonal communication skills to improve group cohesion. Psikoborneo: Jurnal Ilmiah Psikologi, 12(2), 286–290. https://doi.org/10.30872/psikoborneo.v12i2
Ramzaninezhad, R., & Keshtan, M. H. (2009). The relationship between coach's leadership styles and team cohesion in Iran football clubs professional league. Brazilian Journal of Biomotricity, 3(2), 111–120. http://www.redalyc.org/articulo.oa?id=93012708003
Sadri Damirchi, E., Abbasi, N., Ghahremanloo, M., Ghorbaninejad, A., & Noroozi Homayoon, M. (2025). Psychometric properties of the General Attitude Toward Artificial Intelligence Scale. Quarterly of Educational Measurement, 16(61), 159–181. https://doi.org/10.22054/jem.2025.82349.3576 [In Persian]
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics (3rd ed.). Harper Collins.
Tajik Ismaili, H. (2023). Comparison of the effectiveness of participation in cognitive and metacognitive exercises on the teamwork spirit of elementary school students. Journal of Psychological Sciences, 22(129), 69–85. http://psychologicalscience.ir/article-1-2206-fa.html [In Persian]
Thornton, C., Miller, P., & Perry, K. (2020). The impact of group cohesion on key success measures in higher education. Journal of Further and Higher Education, 44(4), 542–553. https://doi.org/10.1080/0309877X.2019.1594727
Tung, Y. C., Lin, Y. P., & Chang, W. H. (2019). Differentiated leadership and group performance: The mediating effect of group cohesion. International Journal of Business and Management, 14(1), Article 114. https://doi.org/10.5539/ijbm.v14n1p114
Vicente, S., Ferreira, L. I., Jiménez-Ros, A. M., Carmo, C., & Janeiro, L. (2021). The therapist, the group and I: How therapeutic alliance moderates the effect of group cohesion on outcomes. Therapeutic Communities: The International Journal of Therapeutic Communities, 42(1), 68–78. https://doi.org/10.1108/TC-09-2020-0020
Wang, D. C., Jeng, Y. L., Chiang, C. M., & Huang, Y. M. (2022). Exploring the cohesion of classroom community from the perspectives of social
فصلنامه اندازه گیری تربیتی
دوره 17، شماره 64
تابستان 1405
صفحه 169-195

صفحه اصلی

اعضای هیات تحریریه

ارسال مقاله

تماس با ما