تحلیل موازی: روشی برای تعیین تعداد عامل‌ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکترا روان‌شناسی تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران

چکیده

زمینه: در مطالعات زیادی از تحلیل عاملی اکتشافی برای کاهش داده‌ها استفاده می‌شود. تعیین تعداد واقعی عامل‌های قابل‌استخراج بزرگترین مشکلی است که محققان در اجرای تحلیل عاملی با آن روبه‌رو می‌شوند. روش‌های معمول و رایج، تعداد عامل‌های قابل‌استخراج را بیشتر و یا کمتر از حد واقعی برآورد می‌کنند. هدف: این پژوهش به‌منظور ارزیابی روش‌های معمول تعیین تعداد عامل‌های قابل‌استخراج و معرفی تحلیل موازی به‌عنوان یکی از دقیق‌ترین روش‌های تعیین تعداد واقعی عامل‌ها انجام‌گرفته است. روش: تحلیل موازی در مراحل گام‌به‌گام با ارائه مثال واقعی با استفاده از Syntax نویسی که در SPSS شرح داده می‌شود. یافته‌ها: نتایج حاکی از آن است که تحلیل موازی دقیق‌ترین روش در بین روش‌هاست که متأسفانه کاربرد بسیار محدودی دارد. نتیجه‌گیری: باوجود دقیق بودن روش تحلیل موازی، این روش در بین محققان شناخته‌شده نیست و یکی از دلایل این عدم شناخت، نبود گزینه‌ای برای تحلیل موازی در معروف‌ترین بسته‌های آماری است. لذا این مقاله، به توصیف تحلیل موازی و شرح چگونگی اجرای آن پرداخته است. امید است در آینده شاهد استفاده بیشتر از این روش کارآمد باشیم.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Differentiation of Self among Iranian University Students: A Study of Psychometric Properties of Differentiation of Self Inventory-Short Form

نویسندگان [English]

  • Elaheh Hejazi 1
  • Zahra Naghsh 2
  • Meysam Shirazifard 2
1 Associate Professor, Faculty of Psychology and Educational Sciences , University of Tehran
چکیده [English]

Background: ‘Differentiation of self’ is an important factor for a person to cope with stressors and improve mental health. Therefore, it is necessary to provide appropriate instruments to assess this construct. Objectives: The present research aims to study the psychometric properties of the Differentiation of Self Inventory - Short Form as an appropriate instrument for assessing differentiation of self in the Iranian society. Method: After translation and adaptation of the questionnaire, 384 undergraduate students at Shiraz University who were selected using random multi-stage sampling method, responded to it. The instruments used in this study consisted of Differentiation of Self Inventory-Short Form (DSI-SF) and General Health Questionnaire (GHQ). Results: The results of factor analysis showed that the structure of this questionnaire clearly referred to the four factors of differentiation including fusion with others, emotional cut-off, emotional reactivity, and I-position. Face validity was confirmed by experts, and correlation coefficient of each component with the total score was significant. Moreover, the significant negative correlation between DSI-SF scores and somatic symptoms, anxiety/insomnia, social dysfunction, and depression scores was indicative of concurrent criterion validity. For the validity of scale, Cronbach's alpha coefficient was desirable. Conclusion: The results of showed that the validity and reliability of DSI-SH is qualified for assessing the differentiation of self, and that it can be used as a useful instrument for assessing the differentiation of self in the Iranian society.The role ofculture was also discussed in this study.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Differentiation of Self Inventory-Short Form
  • validity
  • reliability
  • Culture